امام صادق (ع) می فر ماید :

تو طبیب خود هستی و بیماری برتو روشن و آشکار گردیده است ونشانه تندرستی و سلامت را دانسته ای و بر داروی دردت راهنمایی شده ای ، پس بنگر که چگونه به کار نفس خویش می پردازی ؟

نکته : هیچ ! هیچ بهانه ای نیست برای فرار از مسوولیت .باید شتاب کرد.

مولا علی (ع) :و یقین نیز بر چهار شاخه بنا شده است : بینا شدن در زیرکی ، باز گرداندن امور به سوی حکمت و شناخت عبرت و روش پیشینییان.

نکته : این که حکمت یعنی چه نیاز به مطالعه دارد ، امیدوارم در آینده نزدیک درباره آن بنویسم.اما اشاره به روش و منش گذشتگان به عنوان یکی از اموری که سبب ایجاد یقین می شود بسار نغز است و جای تفکر زیاد دارد .

یا علی بن موسی الرضا  (ع)

به نام خدا . خیلی وقته که این وبلاگ را به روز نکرده ام به همین خاطر دوباره از عنوان حدیث اول شروع می کنم و دوباره برای اولین حدیث همان حدیث زیبای امام صادق(ع) را می نویسم که می فرمایند : خودت را به خاطر خودت به زحمت بیانداز که اگر چنین نکنی دیگری خودش را برای تو به زحمت نمی اندازد . چقدر این حدیث زیبا و پر معناست . هر کس در هر زمینه ای اگر می خواهد موفق باشد باید تلاش کند و سختی ها را تحمل نماید . همیشه شیرینی ها از پس سختی ها می آیند ؛ تا سختی را انسان تحمل نکند معنای شیرینی را نمی فهمد .